Άνεμος Εκδοτική

Η Άνεμος Εκδοτική είναι το ολοδικό μας εκδοτικό λογότυπο και μετράει ήδη τρία ολόκληρα χρόνια σκληρής δουλειάς, υψηλής ποιότητας βιβλιογραφίας, πολύ μόχθο, ταξίδι και μπόλικο άνεμο της επόμενης εποχής στη σκέψη μας, σ’ ό,τι αφορά στην επιλογή και τις εκδόσεις βιβλίων.

Ήταν η ανυπότακτη σκέψη δυο δημιουργών, άμεσα σχετιζόμενων με τον κόσμο του βιβλίου. Ανικανοποίητη και αρκετά απηυδισμένοι από παλιότερους εργοδότες που όχι μόνο δεν εκτιμούσαν στο βαθμό που άξιζε –όπως αποδείχτηκε άμεσα ιστορικά- στο αποτέλεσμα της δουλειάς μας, αλλά εγκλώβιζαν τα δικά μας όνειρα χάριν της εμπορικής τους ωφέλειας για βιβλία, όπως τα αγαπήσαμε, καθένας από μας, όλοι μας μ’ έναν τρόπο.

Έτσι πέρασαν κιόλας τρία χρόνια από τη μέρα, που δυο άνθρωποι που ζούσαν χρόνια μέσα στον εκδοτικό χώρο, ο γραφίστας κι art director Νικόλας Τελλίδης κι ο συγγραφέας δυο μυθιστορημάτων που διακρίθηκαν και κινήθηκαν σημαντικά, υποθήκευαν ακόμα και τις υπάρξεις τους σα φυσικά πρόσωπα, αλλά κράταγαν στα χέρια τους, το κατοχυρωμένο λογότυπο που μετέτρεπε τον Άνεμο, από όνειρο τρελό σε υπαρκτή οντότητα. Στη ροή του χρόνου, αυτό που θέλουμε να λέμε απλά ιδιωτικά όσο και δημόσια είναι ότι ζούμε καλύτερα, σκληρά εργαζόμενοι, αλλά περήφανοι κι αυτάρκεις.

Γιατί είμαστε 'μεις οι ίδιοι που παίρνουμε από κοινού, κάθε απόφαση που καθορίζει το επόμενό μας βήμα. Κι αυτό μας κάνει να λέμε σαν Άνεμος εκδοτική, ότι χρειαστήκαμε χρόνια για να γνωρίσουμε το κομμάτι του βιβλίου που δεν κατείχαμε: αυτά της διανομής και της πώλησης των βιβλίων που θα παρήγαμε. Η γνώση όμως αυτή μας έφερε πιο κοντά στην επικοινωνία που στην πραγματικότητα παράγει η ύπαρξη ενός βιβλίου, το πού διατίθεται κι από ποιους, η χαρά του να ενημερώνεσαι για τη διαδρομή του ως την ενδεχόμενη εμπορική του επιτυχία.

Πήραμε –γιατί έτσι θέλαμε- την εντολή σχηματισμού μιας αλλιώτικης εκδοτικής εταιρίας από τους ίδιους τους αναγνώστες και τις αναγνώστριές μας. Χρέος είχαμε ν’ αποδώσουμε πίσω βιβλία με ποιότητα γραφής, επιμέλειας, lay out και συνολικής παραγωγής τους, πάντα με τη διάκριση και την υπογραφή της σφραγίδα του εκδοτικού μας οίκου. Που ‘ναι ήδη πενήντα υπαρκτοί δημιουργοί με το δικό τους βάρος της υπογραφής τους ο καθένας κι αντίστοιχους τίτλους υπαρκτούς-τυπωμένους ή υπό έκδοσιν. Όπως σημαντική είναι η παρουσία κάθε καινούργιου βιβλίου για μας, που αποτελεί ομαδική προσπάθεια και κοινή –μακάρι να μπορούσα να σας το περιγράψω καλύτερα- χαρά, εντός αλλά κι εκτός κυρίως από τα κοινωνικά δίκτυα, που στήριξαν παρέχοντας δωρεάν προβολή που απαιτούν οι καιροί, αλλά και την ανθρώπινη συμπάθεια. Αλλά είναι μαγικές οι στιγμές που οι άνθρωποι κατεβάζουνε τα λάπτοπ τους ή κλοτσάνε τα καλώδια και ξαναβρίσκουν το ρυθμό του ίδιου του κορμιού τους, συνευρισκόμενοι πια από κοντά σαν πραγματικοί άνθρωποι, κάτι που έτειναν να ξεχάσουν στη δίνη των καιρών.

Κι αν όλο αυτό το ακούς σαν παραμύθι που παραδείχνει πετυχημένο για να ‘ναι αληθινό, αυτό που θα σου πω εγώ σήμερα, είναι πως ο διαρκής φόβος μας για το μέλλον μας, είναι αυτός που μας κρατάει σε πνευματική και ολιστική εγρήγορση. Του να προχωράμε κάθε βιβλίο ανάμεσα σε άλλα χειρόγραφα, να στήνουμε τις βάσεις με κάθε καινούργιο συγγραφέα-δύναμη και χαρά δική μας στον Άνεμο. Κι ύστερα να προχωράμε σα συντροφιά που πάλεψε για ένα κοινό όνειρο: ένα ακόμα τίτλο, που άξιζε το μόχθο της παραγωγής του και των σταδίων της, ώσπου να γίνει ένα ξεχωριστό βιβλίο.

Δεν είμαστε εργολάβοι εκδόσεων, μολονότι το επάγγελμα συμβαίνει, αλλά δεν αφορά εμάς κι ανακινεί πελατειακές δομές στη σχέση συγγραφέα ή ποιητή κι εκδότη, κάτι που αρνηθήκαμε μ’ όλα τα οικονομικά οφέλη του, αλλιώς δε θα ‘μασταν εμείς, πράγμα που θα έφερνε ανήσυχο ύπνο στα βράδια μας, αφού θ’ απείχε απ’ αυτό που οι ίδιοι εμείς, σχεδιάσαμε και κάναμε πράξη με επιτυχία, που έστρεψε τα μάτια και την συμπάθεια πολλών περισσότερων γύρω από μας.

Για ν’ αγαπήσουν οι αναγνώστες μας ένα βιβλίο, είχαμε συνείδηση ότι πρώτοι έπρεπε να το αγαπήσουμε εμείς κι οι συνεργάτες μας. Για να μπορεί ο καθένας από τον δικό του τομέα, να το τιμά και να το υπερασπίζεται. Πως αλλιώς θα διατηρούσαμε την ακεραιότητα της υπογραφής μας, πως αλλιώς θα καταφέρναμε να μην αλλάξουμε χώρα κι επαγγελματικό τομέα απ’ αυτόν, που δεκαετίες τώρα μάθαμε ν’ ακουμπάμε με συναίσθηση και γνώση;

Ο κύκλος ενός πιο δικού μας κι αυθεντικότερου πολιτισμού ξεκίνησε να σχηματίζει τον δικό του άνοιγμα, που ολοένα μεγάλωνε για ν’ αγκαλιάσει με αγάπη όσα πρεσβεύαμε. Σημαντικοί ηθοποιοί, μουσικοί κι ερμηνευτές ήρθαν αφιλοκερδώς να συνδράμουν στον αγώνα, του να μπορούμε κάθε φορά ν’ αντιμετωπίζουμε τα κόστη των ίδιων των εκδόσεών μας σε μια εποχή, όπου η λέξη αξία συνδέεται συνεχώς με τη λέξη οφειλή, εμείς θα συνεχίσουμε, μιας και δε έχουμε να κάνουμε τίποτ’ άλλο τόσο μαγικό κι ενδιαφέρον.

Ζούμε σε δύσκολα χρόνια, αλλ’ αυτά δεν παλεύονται με τίποτα, μακριά από το σημαντικό, σημαίνον ή απλά ενδιαφέρον ελληνικό βιβλίο. Κανείς και τίποτα δε μπορεί αλλιώς να μας επιστρέψει στην προσωπική σιωπή, που όλοι έχουμε ανάγκη για να ξανακουρδίσουμε με ανοιχτή καρδιά, ό,τι όμορφο έχει ν’ ακουμπήσει ένα αξιόλογο βιβλίο μέσα μας. Χρειαζόμαστε ένα βιβλίο για να ξεφύγουμε από τον φόβο των ημερών. Χρειαζόμαστε ένα επιλεγμένο βιβλίο, όχι κάθε τριτοκλασάτο ρομάντζο, που προσποιείται την ελληνική λογοτεχνία.

Όσο δύσκολοι κι αν είναι οι καιροί, στο βαθμό του να θεωρείς ξόδεμα την αγορά ενός βιβλίου, μη ξεχάσεις στιγμή, ότι η επιλογή της αγοράς ή μη ενός προϊόντος πολιτισμού είναι πρώτιστα πράξη σεβασμού απέναντι στον εαυτό σου –ενίσχυση που θα φέρει νέους σημαντικούς τίτλους στο περιθώριο των επιλογών σου, πολιτική πράξη αφετέρου μιας κι επιλέγεις έτσι ποιος εκδοτικός οίκος τραβάει για την καινούργια εποχή και ποιος όχι.

Εμείς θα συνεχίσουμε να παράγουμε καινούργια βιβλία-όνειρα, εκπλήξεις στην έτσι κι αλλιώς γκρίζα ζωή μας. Θα σταθούμε άξιοι στο ρόλο του να διατηρήσουμε όσον επί τον πλέον παιδικό μας αυθορμητισμό μας. Εσείς, συνεχίστε να συνευρίσκεστε μαζί μας σαν πραγματικοί-υπαρκτοί άνθρωποι. Να ‘ρχεστε στις πρεμιέρες βιβλίων μας και συνεχίστε να τιμάτε την αγορά έστω κι εντός βιβλίου άμεσα ή έμμεσα μέσω των βιβλιοπωλείων από τον Άνεμο.

Έχουμε πολλά ακόμα όνειρα για δράσεις που ξεφεύγουν άμεσα από τις εκδοτικές για να επιστρέψουν πάλι σ’ αυτές. Επιτρέψτε μας το περιθώριο να διατηρούμε σαν εκπλήξεις πολιτισμού, τα επόμενα βήματά μας.

Πρώτο απ’ αυτά, ήταν η αναγκαιότητα ενός δεύτερου αυθύπαρκτου σάιτ, που συγκέντρωνε ήδη ένα πλήθος συγγραφικών πρωτότυπων δράσεων, πλην αυτών, που ίσως και να μη γίνονται εν τέλει βιβλία, αλλά εκφράζουν τον παλμό της εποχής. Έτσι το «άνεμος magazine» είναι πια μια ξεχωριστή οντότητα, που δεν αφορά μονάχα το ενδιαφέρον τω βιβλιόφιλων, αλλά και όλων των πολιτισμικά ακέραιων καλλιτεχνών των γραμμάτων –που ωστόσο υπογράφουν σε άλλους οίκους- μουσικών ή πρωταγωνιστών του θεάτρου, την ανάγκη ενός πομπού για ποιότητα ζωής εν γένει.

Ένας δεύτερος φορέας πολιτισμού, ξεκίνησε να εκπέμπει με πρωτότυπες αποκλειστικότητες ή κείμενα, που ανεβάζουν την ακροαματικότητά σας με προτίμηση το αλλιώτικο, σε ύψη αξιοθαύμαστα.

Στον Άνεμο, να μας έχετε τη μέγιστη εμπιστοσύνη. Όσο ονειρευόμαστε, τόσο θα παλεύουμε να ομορφαίνουμε τις ζωές σας και πρώτιστα τις δικές μας με τρόπο συχνά απρόβλεπτο. 

Μείνετε σταθερά συντονισμένοι/ες στα κοινά μας όνειρα όπως τα αγαπούσαμε παλιά κι αυτό θα επαναληφθεί στο μέλλον. Γιατί ενόσω άλλοι τίτλοι και συγγραφείς θ’ αυτοθωπεύονται από τα μπάνερ και τις διαφημιστικές προβολές που ονειρεύτηκαν την εποχή του σκυλάδικου βιβλίου, εμείς θα σταθούμε πλάι σας, θυμίζοντάς σας τακτικά, πως επιλεγμένη πεζογραφία, δεν είναι αυτή με τις πρωτότυπες ανάγλυφες χρυσοτυπίες και τη γελοία –κατά την ταπεινή μας γνώμη- οριεντάλ εξώφυλλα των τεσσάρων εικόνων, που τα ‘χουν όλα: ηλιοβασιλέματα, λιμανοβραχίονες, ζευγάρια εκκωφαντικά ακόμα και στην οπτική μας ικανότητα και άλλα τέτοια τινά.

Θέση μας αναγκαία είναι ότι, το πολύ σκυλάδικο στην πεζογραφία όπως και το πολύ Μιμή στο θέατρο, δε βοήθησαν ούτε το θέατρο, ούτε τη δισκογραφία. Θα συνεχίσουμε να εκπέμπουμε και το αποτέλεσμα του σήματος και της δύναμής του, αφήνεται στα δικά σας χέρια.

Αλλάζουμε εποχή, ξεχνάμε τις κρατικές ή άλλες επιδοτήσεις, αυτές έπαιζαν παλιά. Χωρίς εσάς, θα ‘μασταν μια μεγάλη πια οικογένεια ανθρώπων με ψαλιδισμένα τα φτερά. Μαζί σας-πλάι σας, έχουμε ακόμη και στο διηνεκές το περιθώριο να ονειρευόμαστε.