Τα Μονοπάτια του Αγγέλου μου


Τα Μονοπάτια του Αγγέλου μου, Τα φιλντισένια μονοπάτια της ζωής μου, Μαρία Λαμπαδαρίδου Πόθου, Εκδόσεις Πατάκη, Απρίλιος 2016

Είναι μικρό παιδί στην κατοχή και η αθωότητα κρύβεται τρομαγμένη… κι όταν βγει στο φως είναι έφηβη και η πρώτη τρυφερή ανησυχία έχει ντυθεί ενοχή. Η ποίηση έχει πια κάνει την εμφάνισή της και κάθε  βήμα της είναι  μια ουλή.

Μας χαρίζει σε μικρά κομμάτια την ψυχή της η Μαρία Λαμπαδαρίδου Πόθου κι εμείς την γνωρίζουμε ξανά . Αν την γνωρίζεις κι από κοντά σκέπτεσαι το νεανικό, βιαστικό περπάτημα στις γειτονιές του Κάστρου. Η δικιά μας Μαίρη εδώ στη Λήμνο, είναι αέρινη φιγούρα, είναι υπέρβαση και συγχώρεση που σκορπά άφεση για όλους μας. Η Λήμνος τής ανήκει μιας και με τα δικά της μάτια αποκτά την αξία της. Μέσα από εκείνη γίνεται  γη που μπορεί να αναχαιτίσει τους φόβους της και τους φόβους μας. Όσα εξομολογείται στο τελευταίο της βιβλίο κομματιάζουν την μέχρι τώρα ευαισθησία σου για να βάλουν μια άλλη στη θέση της. Μια ευαισθησία αλλιώτικη, που καρτερεί την ανάσταση χωρίς να μένει παθητική. Η αγιοσύνη που αποζητούσε στη ζωή της είναι ολοφάνερο πως την έχει επισκεφτεί κι είναι πια η καλύτερη της φίλη. Την αγαπώ γιατί μας μοίρασε ολοφάνερα πια τους πόνους της. Για το κουράγιο να ζει την απώλεια και μετά να γεννιέται περισσότερο ανθρώπινη. Την αγαπώ που χωρίς να το ξέρει υπάρχει σπουδαία δασκάλα, παραμυθένιο ξωτικό, αέναο φως στη ζούγκλα της λογοτεχνίας.  Την αγαπώ γιατί μου θυμίζει τη γιαγιά μου που την αγαπούσε κι εκείνη γιατί  από μικρό παιδί είχε την μοναδική ικανότητα να ξεχωρίζει το φως από το σκοτάδι

Η ζωή της Μαίρης σε ένα βιβλίο, ιερό δώρο για εμάς που την αγαπάμε και που δεν ξέρω αν μας αξίζει. Κι αν συγγραφείς θέλουμε να γίνουμε θα το έχουμε στην καρδιά μας για να μας δείξει τον τρόπο. Κι αν ως αναγνώστες θέλουμε να υπάρχουμε θα το κρατήσουμε στη ζωή μας για να την ανεβάσουμε λίγο ψηλότερα.