«je suis Grec» - «είμαι Έλληνας»

Η φωτογραφία στην ταυτότητα μου με κοιτάζει. Ένα άριο πρόσωπο ασπρόμαυρο και σοβαρό. Στο πίσω μέρος γράφει τόπος γέννησης Αθήνα. Κι έτσι τυχαία δεν βρέθηκα να περιπλανιέμαι σε ωκεανούς κι ας είμαι από μια χώρα σαν πλωτή εξέδρα στη άκρη της Ευρώπης.

Διαβάστε Περισσότερα

«Από τον Κροπότκιν… μέχρι το Νίκο Ρωμανό»

«Από τον Κροπότκιν… μέχρι το Νίκο Ρωμανό»

Από τον Κροπότκιν μέχρι τον Τολστόι κι από τον Προυντόν μέχρι τον Νίκο Ρωμανό, πολύ μελάνι κι ακόμη περισσότερο αίμα έχει χυθεί για τον ορισμό, την κατανόηση, αλλά κυρίως για τον αφανισμό της αναρχίας. Στο άκουσμα και μόνο της λέξης, εικόνες βίας έρχονται στο μυαλό μας υπονομεύοντας έτσι την πραγματική διάσταση και ερμηνεία της. Αν, λοιπόν, η αναρχία είναι βία τότε γιατί όλα αυτά τα τόσο φωτεινά μυαλά την ασπαστήκαν με μοναδική ευκολία;

Διαβάστε Περισσότερα

Μαρία Λιάσκα

«Αν ένα πουλί μπορούσε να πει με ακρίβεια τι τραγουδάει, γιατί τραγουδάει, και τι είναι αυτό που το κάνει να τραγουδάει δεν θα τραγούδαγε»

Για το μυθιστόρημα της «Μη μου πεις το τέλος», που κυκλοφορεί από την Άνεμος εκδοτική.

«Αν ένα πουλί μπορούσε να πει με ακρίβεια τι τραγουδάει, γιατί τραγουδάει, και τι είναι αυτό που το κάνει να τραγουδάει δεν θα τραγούδαγε».

Αυτό ήθελα να πω στον εκδότη μου όταν με ρώτησε γιατί έγραψα αυτό το βιβλίο. Αυτό το είχε πει πριν από εμένα όμως ο φιλόσοφος ο Πωλ Βαλερύ. Κι εγώ δεν είμαι -δυστυχώς -ο Πωλ Βαλερύ- όσο και αν ήθελα να ήμουν.

Διαβάστε Περισσότερα

«…Χρυσοπράσινο φύλλο, ριγμένο στο πέλαγος…»

«…Χρυσοπράσινο φύλλο, ριγμένο στο πέλαγος…»

…Αυτό έπαιζε το ραδιόφωνο και με έσπρωξε στα παλιά.

Παραμονές  Δεκαπενταύγουστου και η μάνα μου περιμένει πάνω από το μπρίκι τον καφέ να μην της βράσει. Είναι πέντε το πρωί. Έγκυος στον αδερφό μου και τρομάζει εύκολα. Δεν δέχτηκε παρόλ’ αυτά να φύγει πανικόβλητη.

Διαβάστε Περισσότερα